წევხარ ზურგზე და უყურებ ცას. გარშემო ბავშვები დარბიან, ხალხი ლაპარაკობს, კოცონი გიზგიზებს, მწვადი შიშხინებს... შენ კი გათიშული ხარ, გამორთული, თითქოს ბატარეები დაგიჯდა. არაფერზე არ რეაგირებ, ან დაგვიანებით პასუხობ. მთავარია, ოღონდ იყო ამ ხალხთან ერთა...
A blend of thoughts
Markdown supported · ⌘↵ to post
No responses yet.