მოვრბივარ... ტალახი არ მიშლის ხელს, არ ვაქცევ ყურადღებას, პირდაპირ ვაბიჯებ, ვხტები შიგნით...ფეხებს დიდზე ვადგამ, რომ მეტი მანძილი დავფარო... ოფლიანი სახე, ხელები...რუკზაკი უკვე სადღაც დავაგდე, ეხლა ალბათ ქურთუკსაც მივაყოლებ... ხალხსაც ვწუწავ, როცა გუ...
A blend of thoughts
Markdown supported · ⌘↵ to post
No responses yet.