hekayeoxu

Ehtiraslı, buxarlı və həyəcanlı hekayələr. 🌙 Gecənin Nəfəsi Köhnə Bakının dar küçələrindən biri idi. Dənizdən gələn duzlu külək pəncərəni yavaşca tərpədirdi. O, pəncərənin yanında dayanmışdı. Saçları çiyinlərinə səssizcə düşürdü, sanki gecə onu qucaqlayırdı. Qapının açıldığını hiss etdi — səs yox idi, amma varlığını tanıdı. — Gəldin… — dedi, səsi alçaq, amma titrək. O yaxınlaşdı. Aralarında bir addım vardı, amma bu addım atılmırdı. Nəfəs-nəfəsə qalmışdılar. Gözlər danışırdı, sözlərə ehtiyac yox idi. Barmaqları onun biləyinə toxunduğu an, zaman yavaşladı. Bu toxunuşda tələskənlik yox idi. Sadəcə hiss. İstək. Gözləmə. — Səni düşünməkdən yoruldum… — deyə pıçıldadı qadın. O, cavab vermədi. Sadəcə yaxınlaşdı. Aralarındakı boşluq itdi. Gecə şahid idi — sükut, nəfəs və ürək döyüntüləri. Hər şey deyilmədi. Amma hər şey hiss olundu.