Ἡ λαμπρά τις ἑσπέρα, πρωΐ, ἢ νύξ πᾶσιν οἳ με ἀκούουσιν, ἥκω σήμερον εἰπεῖν· φιλῶ ζῷον τι εἰδικόν, ὃ κοσμεῖται ἐσθῆσι σεμναῖς καὶ βαδίζει μετὰ τῶν ἑταίρων αὐτοῦ· Τούξ, τὸν πιγκουῖνον, ὃς πάντως ὑπερέχει συγκρινόμενος ταῖς ἀνοιξείαις. Ὑμῖν ἀποχαιρετῶ καὶ προστίθημι τὸν λόγον· φιλῶ πιγκουῖνους.