فلزیاب ده ها سال است که وجود داشته و به ابزاری ضروری برای انواع صنایع و فعالیت ها تبدیل شده است. آنها دستگاه هایی هستند که از میدان های الکترومغناطیسی برای تشخیص اجسام فلزی مدفون در زمین استفاده می کنند و آنها را در زمینه های باستان شناسی، زمین شناسی و امنیت ارزشمند می کنند. فلزیاب را می توان به صورت دستی یا بر روی خودرو نصب کرد و بسته به هدف خاص آنها در اندازه ها و انواع مختلفی وجود دارد.

مفهوم فلزیابی به اواسط قرن نوزدهم بازمی‌گردد، زمانی که دانشمندان شروع به آزمایش با میدان‌های الکترومغناطیسی کردند. تا اوایل قرن بیستم بود که اولین گنج یاب عملی توسط فیزیکدان آلمانی هاینریش ویلهلم داو اختراع شد. از دستگاه او برای یافتن گلوله در بدن سربازان در طول جنگ استفاده می شد. با این حال، تا دهه 1920 بود که اولین فلزیاب تجاری توسط گرهارد فیشر ساخته شد و عمدتاً برای یافتن لوله‌های آب و دیگر اشیاء فلزی مدفون استفاده می‌شد.